Warning: strtotime(): It is not safe to rely on the system's timezone settings. You are *required* to use the date.timezone setting or the date_default_timezone_set() function. In case you used any of those methods and you are still getting this warning, you most likely misspelled the timezone identifier. We selected the timezone 'UTC' for now, but please set date.timezone to select your timezone. in /home/vhosts/stander.info/httpdocs/libraries/joomla/utilities/date.php on line 56

Warning: date(): It is not safe to rely on the system's timezone settings. You are *required* to use the date.timezone setting or the date_default_timezone_set() function. In case you used any of those methods and you are still getting this warning, you most likely misspelled the timezone identifier. We selected the timezone 'UTC' for now, but please set date.timezone to select your timezone. in /home/vhosts/stander.info/httpdocs/libraries/joomla/utilities/date.php on line 198

3 juni 2010 Koersdag Alpe d’HuZes

 

Bart Berkel

 

 

3 juni 2010 Koersdag Alpe d’HuZes Bart Berkel

 

Een week geleden

Vorige week reed ik op twee dunne bandjes een Alpenreus op. De eerste twee beklimmingen had ik gehad. De start in het donker was een magische ervaring geweest. Bij iedereen had ik de spanning voor wat ging komen geproefd. Ik had nog geen idee, dit was tenslotte mijn eerste Alpe d’HuZes. Vorige week zat ik rond 11 uur ‘ s ochtends ergens in de 3e beklimming. De ongelofelijke kou van de eerste afdaling was ik toen al weer vergeten. 14 Kilometer afdalen bij iets boven nul en natte zweethandschoenen: mijn verkleumde handen voelde ik daardoor nauwelijks. Ik voelde in mijn 3e klim nog meer niet, namelijk het relatieve gemak van de eerste beklimmingen. “Hoe moet ik in godsnaam nóg drie keer naar boven vandaag?”

 

Pijntjes

Momenten van twijfel en zelfmedelijden duurden nooit lang, steeds kwam ik iemand tegen die het zwaarder had. Die ligfietser die puur op armkracht naar boven ging bijvoorbeeld. Of die moeder die haar kind in een rolstoel de Alpe op duwde. Verder was een praatje links of opbeurend knikje rechts voldoende om het ongemak opzij te zetten. In de 4e klim reed ik samen met Peter Kapitein, ambassadeur van Alpe d’HuZes. Peter heeft non-Hodgkin en geeft op indrukwekkend wijze inhoud aan de strijd tegen kanker en inspireert velen om alles uit het leven halen en te genieten. We hadden al pratend steun aan elkaar en voor we het wisten was bocht 6 alweer in zicht. Peter zou na onze klim samen nog één keer op de fiets omhoog gaan en dan de 6e keer hardlopend. Elk pijntje verdween op slag want “wat heb ik dan eigenlijk te zeuren?”

Samen

Wat ook geweldig hielp, was de steun van al die supporters langs de kant van vroeg tot laat. Ik wist waar “die mevrouw met het groene poloshirt en bril” stond en “die man met die oranjepruik”, die op de maat van de muziek met zijn kruk de renners naar boven dirigeerde. Als ik hem zag, was ik weer boven. Zij en vele anderen werden richtpunt en houvast. En dan die andere 2751 wielrenners, waaronder mijn vrienden Harold, Ronald en Rudolf. Geweldig om te voelen dat je niet alleen bent, dat je met elkaar iets onmogelijks en ongelofelijks aan het doen bent.

 

De bagagedrager

Mijn inmiddels spreekwoordelijke bagagedrager zat vol dierbaren, ook van anderen. Sommigen overleden: mijn moeder Lea, Karin, Marijke, de moeder van Inge, Roel en Willeke, de vader van Kees, verder o.a. Jacqueline, Loek en heel recent Jos. Anderen leven en strijden soms nog tegen kanker: mijn vader Bert, Gerrit, Truus, de vader van Raymond, de pa van Jeroen. Ik merkte dat ik vaak mijn eigen emotie koppelde aan de verhalen die ik onderweg hoorde of vermoedde. Want iedereen heeft zijn eigen verhaal en ik had soms een brok in mijn keel en vochtige ogen. En niet vanwege dorst onderweg of de rijwind…

 

Was het zwaar?

“Was het zwaar?” vragen mensen. Tsja. Alpe d’Huez ligt op 1860 meter hoogte en in de klim van 14 km gaat het vanaf de start steil omhoog door de 21 haarspeldbochten, met als toetje een stuk van 12%. De spanning ging pas na een kleine1 ½ uur na elke klim van m’n benen af. Ik had soms kramp, maar kon er gelukkig mee omgaan door m’n spieren steeds wat anders te gebruiken. Soms had ik dode handen. En het was puur genot om na zo’n 13 uur m’n zadel te kunnen verlaten. Een iets lichter verzet was fijn geweest, voor iets meer souplesse en wat minder spierpijn. Mijn Polar gaf een totaalverbruik van 9012 kCal aan: een volwassen man heeft er normaal 2500 per dag nodig. Dus “ja, het was zwaar”, want het is echt een hufter van een berg. Die 6 klimmen moesten er echter komen: ruim 1/3 van mijn donaties was “klimafhankelijk” en ik had de 6e klim aan mijn moeder beloofd. Dan maar de tijdelijke pijn voor lief nemen, opgeven duurt veel langer en voelt als verzaken jegens al die mensen op mijn bagagedrager.

 

Voor een ander

Alles bij elkaar was het hartverwarmend om de aanwezigheid van zo’n 10000 mensen op de berg te ervaren: wat een verbondenheid, wat een emotie, wat een kracht. Ik krijg weer kippenvel als ik er aan denk. Iedereen ging op 3 juni tot het gaatje in een “onmogelijke” onderneming, die symboliseert dat je samen alles kan bereiken. Of je 1, 2, 3, 4, 5 of 6 keer die berg op ging, deed er totaal niet toe. Maximale inzet voor een ander, dat is de kern en dat leidt tot hele mooie dingen. Onderwijl voel je in elk vezeltje dat je leeft en hóe.

 

Hoogtepunt

Mijn Alpe d’HuZes deelname de afgelopen 8 maanden is één van de hoogtepunten in mijn leven tot nu toe. Ik heb vele mooie mensen ontmoet en ben ook mezelf tegengekomen. Ik heb gelachen, ik heb gehuild. Ik heb genoten en ik heb afgezien. Ik heb “onderweg” heel veel geleerd. Mijn leven is sinds vorige week niet meer het zelfde en mijn ervaringen ga ik delen met de mensen en organisaties waar ik mee in contact kom.

 

Je kan je voorstellen dat er vele emoties en gedachten door mijn hoofd gierden, toen ik om 19:13 uur voor de zesde keer boven op Alpe d’Huez aankwam. Voor nu zal ik er drie met je delen: “dankjewel”, “impossible is nothing” en vooral: “ik leef”. Alpe d’HuZes 2010: ongelofelijk, onbeschrijfelijk en onvergetelijk

This content has been locked. You can no longer post any comment.

weeronline

Advertenties

Nieuws & Foto's